Svensk ordbok 2009, webbversion
ka
`
va sig
verb
kavade kavat
kav·ar
●
ofta med partikel, t.ex.
fram
(mödosamt) ta sig (fram)
rum.
han kavade sig fram till dörren
kava sig (fram) ngnstans
sedan 1845
Subst.:
vbid1-895687
kavande